Şirince’nin Hikâyeli Tepesi: St. John Kilisesi, Dilek Havuzu ve “Çirkince” Efsanesi

Şirince’de yürümek demek, bolca yokuş demek. Köyün içindeki taş sokaklar sizi yukarı doğru çekerken bir noktada başınızı kaldırıp şunu fark edersiniz: Tepede, köyün üstüne “gözcü” gibi oturmuş büyük bir yapı var. İşte o yapı, Şirince’nin en çok merak edilen duraklarından biri olan St. John (Aziz Yuhanna / Vaftizci Yahya) Kilisesi.

Şirince’nin ünü yıllar içinde şarapla büyüdü; ama bir başka şey daha var: Köy, zamanında internette dolaşan “kıyamet söylentileriyle” de çok konuşuldu. O dönem geçti gitti; fakat Şirince’ye gelen birçok kişi hâlâ “Bu hikâye neydi?” diye soruyor. Bu rehberde o söylentiyi doğru yere koyup, asıl sağlam tarafı anlatıyoruz: kiliseler, manzara ve köyün hafızası.

1) 2012 Söylentisi: Şirince Neden Bu Kadar Konuşuldu?

Bir dönem (özellikle 2012 civarı) sosyal medyada “bazı yerler güvende” gibi tuhaf bir dalga dolaştı. Şirince de bu dalganın içine girdi, merak edenler köye akın etti. Bugün baktığında bu anlatı, Şirince’nin turizm hafızasında kalan bir “dönem hikâyesi”.

Önemli detay şu: Bu, kanıtlanmış bir bilgi değil; zamanında büyüyen bir söylenti. Şirince’nin “enerjisi” diye anlatılan şeyin asıl kaynağı çoğu zaman çok daha basit: vadi manzarası, sessizlik, taş dokunun insana iyi gelmesi.

---

2) St. John Kilisesi: Şirince’nin En Güçlü Manzara Noktası

Kiliseye çıkış, köy içinde kısa ama dik bir yürüyüş gerektirir. Yokuşu göze alın; çünkü ödülü net: Şirince’nin çatılarını, selvi ağaçlarını ve vadiyi yukarıdan görmek, köyü ilk kez “tam” hissettiren andır.

İçeride ne beklemeli?

• Taş duvarlar ve serin bir iç mekân hissi
• Zamanın izleri (kısmen silinmiş detaylar, restorasyon izleri)
• Asıl vurucu kısım: dışarıdaki görüş açısı. Fotoğraf çekmesen bile, bir süre durup bakmalık.

---

3) Dilek Havuzu: İnsanları Neden Bu Kadar Oyalıyor?

Kilise çevresinde ziyaretçilerin para atıp dilek tuttuğu bir “dilek havuzu” geleneğiyle karşılaşabilirsin. Bu, köyün modern ritüellerinden biri gibi yaşar: biri dener, diğeri güler, bir başkası tekrar şansını zorlar.

Ritüelin özü

• İnsanlar para atar, “denk gelirse” dilek diler.
• Buradaki mesele “kesin olur” iddiası değil; küçük bir oyun, bir umut anı.

Pratik öneri:

Kalabalık varken sırayı bozma, etrafı ıslatma, bağırıp çağırma; o anın tadı zaten sessizlikle güzel.

---

4) Çoğu Ziyaretçinin Kaçırdığı İkinci Durak: St. Dimitrios Kilisesi

Şirince’de tek kilise var sanan çok kişi olur. Oysa köy çevresinde St. Dimitrios adıyla anılan bir başka kilise daha bulunur. Genellikle daha az bilindiği için, doğru zamanda gidersen daha sakin bir atmosfer yakalarsın.

• Neden eklemelisin? “Tek bir bakış açısı” yerine köyün tarihini daha geniş görürsün.
• Kalabalıktan uzak bir mola gibi çalışır.

---

5) “Çirkince” Meselesi: İsim Neden Böyle Anlatılıyor?

Şirince sokaklarında bazen “Çirkince” adını duyar, hatta bazı ürünlerde görürsün. Bu kelime kulağa sert gelse de köyün hafızasında ayrı bir yere sahiptir.

En yaygın anlatı şu yönde:
Köyün güzelliği çok konuşulmasın, nazar değmesin, dışarıdan gelenler çoğalmasın diye eskiden bu adın kullanıldığı söylenir. Sonrasında köy “Şirince” adıyla anılmaya başlar.

Burada önemli olan nokta: Bu hikâye, yerel hafızada “anlatı” olarak yaşar. Ziyaretçi için kıymeti de burada: Şirince’nin sadece manzaradan değil, hikâyeden beslendiğini gösterir.

---

6) Ne Zaman Gidilir? Manzara ve Fotoğraf İçin En Doğru Saat

Şirince vadi içinde olduğu için ışık gün içinde hızlı değişir.

• Sabah saatleri: daha sakin, daha yumuşak ışık.
• Akşamüstü: köyün rengi ısınır, çatılar daha “altın” görünür.
• Öğle: ışık sertleşebilir; yürüyüş daha yorucu hissedilir.

---

Sıkça Sorulan Sorular